2022–2023
Generatie Confrontatie
interactieve comedyshow
verframed
Een feest van herkenning
Hoe bereik je jongeren? Hoe ga je om met weerstand? En waarom lijkt de andere generatie soms een compleet andere taal te spreken?
Verframed gaf geen braaf antwoord op die vragen, maar gooide ze op het podium. Met herkenbare situaties, uitvergrote karakters, een publiek dat zich ermee mocht bemoeien en vooral veel humor.
Want wat is een betere manier om complexe informatie over te brengen dan met humor?
Er werd veel gelachen om de ander. Tot iemand zichzelf herkende...
Humor werkt altijd
waar het begon
Na de lancering van Vastgeroest in 2021 bleven er vragen komen. Niet alleen over beeldvorming rondom techniek, maar ook over iets anders waar onderwijs en bedrijfsleven dagelijks tegenaan liepen: hoe krijg je eigenlijk contact met een generatie die anders denkt, leert, werkt en communiceert dan jij?
Hoe bereik je jongeren? Waar komt weerstand vandaan? En vinden we stiekem niet vooral dat zíj bij óns op de lijn moeten komen?
Binnen het thema Generatie Confrontatie gingen we op onderzoek uit. We verzamelden kennis, ervaringen en generatie-inzichten, maar wilden er nadrukkelijk geen droge theorie van maken. We wilden laten vóélen wat er gebeurt als verschillende generaties elkaar tegenkomen, langs elkaar heen praten en tóch samen verder moeten.
Dus deden we wat je bij complexe generatievraagstukken misschien niet direct verwacht: we maakten er een comedyshow van.
Samen met Ad-Just Bouwman, Toos Ligtenberg en Sam Galgenbeld ontstond Verframed. Een interactieve voorstelling waarin generatieverschillen niet werden uitgelegd vanaf een PowerPoint, maar uitvergroot op het podium.
Uitvergroot
het script
Verframed moest geen lesje generatietheorie worden. De bedoeling was juist om mensen zichzelf, hun collega’s, leerlingen en aannames te laten herkennen. Liefst eerst met een lach, en daarna met de vraag: wacht eens even… doe ík dit misschien ook?
Op het podium kwamen verschillende generaties tot leven in flink uitvergrote personages. Herkenbaar genoeg om meteen iemand uit je omgeving aan te wijzen, overdreven genoeg om er samen om te kunnen lachen.
Maar kijken alleen was niet genoeg. Het publiek werd onderdeel van de voorstelling. Met herkenbare dilemma’s, reacties uit de zaal en gesprekken over situaties die mensen zelf tegenkwamen op school of op het werk.
Zo werd generatieverschil geen theorie over de ander, maar iets wat ineens midden in de zaal lag.
Van tent tot ziekenhuis
wat we losmaakten
Verframed werd 17 keer gespeeld bij 14 organisaties in vier verschillende sectoren: onderwijs, technische bedrijven, zorg en bestuur. De setting verschilde enorm, maar opvallend genoeg kwamen overal grotendeels dezelfde generatievraagstukken boven tafel.
En er gebeurde nog iets interessants. Mensen herkenden Anton, Marcel, Kevin en Sam moeiteloos in hun ouders, collega’s of leerlingen. Maar in het stereotype van hun éígen generatie? Daar herkenden ze zichzelf opvallend vaak niet in.
Precies daar werd het interessant. Want uiteindelijk bleek een geboortejaar misschien iets te verklaren, maar nooit de hele mens. De belangrijkste conclusie uit de reeks was dan ook verrassend eenvoudig:
Praat mét ‘ze’, niet alleen óver ‘ze’.
Door eerst samen te lachen, ontstond ruimte om ook de frictie, aannames en soms pure onmacht tussen generaties bespreekbaar te maken. En om nieuwsgierig te blijven naar de persoon achter het label.
Ontframed
verframed stopt niet
Voor STOottroepen zit Verframed erop. Maar de voorstelling verdwijnt niet.
Ad-Just Bouwman en Toos Ligtenberg gaan zelfstandig verder met Verframed. De vragen over generaties, beeldvorming en elkaar écht begrijpen blijken tenslotte allerminst uitgespeeld. Inmiddels ontwikkelden zij ook een vervolg: Ontframed.
Interesse in Verframed of Ontframed? Neem dan rechtstreeks contact op met de makers.
Verframed werd ontwikkeld binnen STOottroepen Techniek. Script en uitvoering: Ad-Just Bouwman, Toos Ligtenberg en Sam Galgenbeld. Vormgeving: Corine Zwier.